Commentaar

Het was pokkedruk vandaag op het werk, maar toch ook leuk.

Op de middag snel even door de Twitter updates gefietst en uiteraard commentaar op het overlijden van François Sterchele maar ook veel commentaar op een blogger die daar iets over had geschreven.

Dit nieuwsitem is vandaag overal. Bloggers hebben als geen ander een neus voor zulke dingen en daar een stuk over schrijven was dus best ok. Het artikel zelf was blijkbaar ook vrij controversieel. Hoe controversieel of gepast/ongepast kan ik u niet zeggen want ik heb geen kans meer gekregen om het te lezen.

Maar daar gaat het mij niet om, laat ik daar meteen ook duidelijk in zijn, een overlijden is altijd diep en diep triestig.

Mij gaat het om het bloggen. Ok, hij blogt dus iets. Dat iets wordt als controversieel ervaren door iemand van Zatte Vrienden en die linkt er naar. Zatte Vrienden heeft een stevige aanhang. Gevolg onze vriend-blogger-met-zijn-controversieel-standpunt krijgt een meute woedende reacties over zich heen.

En wat doet hij dan? Ipv de discussie aan te gaan, loopt hij weg. Verwijdert hij eerst de commentaren en vlak daarna zelfs zijn hele blog.

Dat vind ik bizar. Hij heeft eindelijk eens iets geschreven dat reactie uitlokt, hij wordt gelinkt door één van de populairste sites van het land en dan loopt hij er van weg. Wat had hij verwacht? Dat zijn actie zonder reactie zou blijven? Nah, op actie volgt altijd reactie, dat is een oeroude natuurwet. Dat iedereen het met hem eens zou zijn? Dream on.

En het is best ok om controversieel te zijn. Maar dan moet je ook man genoeg zijn om jouw standpunt te verdedigen als er reactie op komt. Die heb je namelijk zelf uitgelokt door zo'n blogartikel te publiceren. Of man genoeg om jouw standpunt bij te schaven als blijkt dat het toch wel een beetje ongepast was. Tal van mogelijkheden hier.

Slechte punten van mij voor deze blogger. Bloggen is net een sociaal gebeuren. Discussie is goed. Al moet het natuurlijk wel altijd netjes blijven en persoonlijke aanvallen kunnen niet.